مدیریت آلرژی در محل کار

آلرژی حساسیت به یک ماده است. زمانیکه کارمندی دارای حساسیت در معرض ماده ی آلرژن قرار بگیرد، سیستم ایمنی بدن او به شکل نامناسب و غلط عمل می کند بطوریکه سیستم ایمنی فرد بیش از حد معمول به آن ماده واکنش نشان می دهد. امروزه حساسیت یا آلرژی شغلی به یکی از بیماری های آلرژیک نسبتا شایع در کشورهای صنعتی و در حال توسعه تبدیل شده است.

آلرژی های شغلی اغلب شدید هستند و موجب ناتوانی موقت و یا از کار افتادگی دائم می گردند. آلرژن های شغلی ارگان هایی نظیر بینی، ریه، چشم و پوست را مورد هدف قرار می دهند.

آسم شغلی آلرژیک می تواند در کارگران صنایع پلاستیک، کائوچو یا رزین به دنبال تماس مکرر با مولکول های شیمیایی کوچک پراکنده در هوا ایجاد شود. دامپزشکان، ماهیگیران و مراقبین حیوانات در آزمایشگاه ها نیز ممکن است دچار واکنش های آلرژیک شوند. همچنین کارکنان سیستم های بهداشتی به دلیل استنشاق پودر های شیمیایی موجود در دستکش های لاتکس ممکن است، دچار آسم شوند.

بسته به محیط کاری شما، انواع مختلفی از آلرژن ها در محل کار وجود دارند که می توانند به طور بالقوه بر کارکنان شما تاثیر بگذارد، از جمله:

• شوره، پر و موهای ریز حیوانات
• مواد شیمیایی صنعتی مانند حلال ها، سفید کننده ها و چسب ها
• عطر و ادکلن ها
• گرده ی گیاهان، گرد و غبار و هاگ و اسپور قارچ ها
• گرد و غبار چوب و رزین
• و …

در حالی که بسیاری از علائم آلرژی فقط ناخوشایند و آزاردهنده اند، اما برخی از این علائم آنقدر جدی اند که تهدیدی برای حیات آدمی نیز می باشند. علائم آلرژی از فردی به فردی دیگر متفاوت است، آلرژی می تواند منجر به شوک آنافیلاکسی، آسم، رینیت (التهاب مخاط بینی) و … شود.